In hem zong een lied:
Behoud van eigen wil
Behoud van eigen troon
Grijs slacht de jeugd af
Wat je hebt sta je niet af
Zo afstandelijk kil
Delen doe je niet
De ander bestaat niet
De hoop op toekomst
in een zucht weg
Onder de noemer
Van zelfbehoud
Overlevingsstrategie
Je zei: "Ik kan niet anders."
Je bedoelde: "Ik wil iets anders."
En ik?
Ik mocht verrekken
in de kou
van jouw kille blik
gevangen.
Geschreven voor ene M.K., die ontslag kreeg.
woensdag 25 januari 2012
maandag 28 november 2011
Stil
De mist
trekt op
De zon
verdampt
de druppels
fijn
Ik kijk
de hemel
blauw
Ik kijk
de lucht
zo stil
jij gaat
je weg
de afstand
twinkelt
in de sneeuw
En dan
is het
sssst
Heel stil
Heel stil
trekt op
De zon
verdampt
de druppels
fijn
Ik kijk
de hemel
blauw
Ik kijk
de lucht
zo stil
jij gaat
je weg
de afstand
twinkelt
in de sneeuw
En dan
is het
sssst
Heel stil
Heel stil
dinsdag 1 november 2011
Jeugdherinneringen - Thuis
Gisteravond heb ik inspiratie opgedaan rond het thema 'thuis', als gespreksleider voor De Stamtafel, voor Lifestyle Almere. Hier enkele jeugdherinneringen, gevangen in wat woorden:
Thuis
Een Sons dennenbos
Mijn trui en sjaal los
Zacht verend de voeten
De naalden en het mos
De geur van oude bladeren
Nattig en vol dorst
De belofte dat het straks
Een waterkoude winter wordt
Thuis
De merels fluitend
Lichtgroen, de eerste lentegeur
Spelende kinderstemmen
In de verte. En verder niets
De diepbruine koffie
Uit het blik het filterzakje in
Mijn vader die zijn krantje leest
Mijn bezige moeder. De melk die aanbrandt
Thuis
De katten op het konijnenhok
Zomers gebroederlijk naast elkaar
Mijn zus als astronaut
Mijn broer die een pc verbouwt
Mijn moeder roept: ‘Aan tafel’
En klingelt aan de bel
Rennend wie het eerste is
Lachend om wat pap vertelt
Thuis
De broodjes op de zondagmorgen
Het tafelkleed zo vlekkeloos
Eitjes, verse jus en croissants
Zo veilig, geborgen en zorgeloos
Zo zonnig
Helemaal
thuis
Linnie G.
Thuis
Een Sons dennenbos
Mijn trui en sjaal los
Zacht verend de voeten
De naalden en het mos
De geur van oude bladeren
Nattig en vol dorst
De belofte dat het straks
Een waterkoude winter wordt
Thuis
De merels fluitend
Lichtgroen, de eerste lentegeur
Spelende kinderstemmen
In de verte. En verder niets
De diepbruine koffie
Uit het blik het filterzakje in
Mijn vader die zijn krantje leest
Mijn bezige moeder. De melk die aanbrandt
Thuis
De katten op het konijnenhok
Zomers gebroederlijk naast elkaar
Mijn zus als astronaut
Mijn broer die een pc verbouwt
Mijn moeder roept: ‘Aan tafel’
En klingelt aan de bel
Rennend wie het eerste is
Lachend om wat pap vertelt
Thuis
De broodjes op de zondagmorgen
Het tafelkleed zo vlekkeloos
Eitjes, verse jus en croissants
Zo veilig, geborgen en zorgeloos
Zo zonnig
Helemaal
thuis
Linnie G.
zondag 30 oktober 2011
Afscheid
Afscheid
En als dan
De nacht
Daar is
Zo onheilspellend
Zacht
Jou komt halen
Zwevend dromend
Levenslust voorbij
De nacht
Zij tilt je op
Ze neemt je mee
Rustend op een bed
Groenig vers van vree
Dit afscheid
Je gelaat
Je sprankelende lach
Iets wat mijn ziel
Nooit meer verlaat
Voor Rosanna
LinnieG.
En als dan
De nacht
Daar is
Zo onheilspellend
Zacht
Jou komt halen
Zwevend dromend
Levenslust voorbij
De nacht
Zij tilt je op
Ze neemt je mee
Rustend op een bed
Groenig vers van vree
Dit afscheid
Je gelaat
Je sprankelende lach
Iets wat mijn ziel
Nooit meer verlaat
Voor Rosanna
LinnieG.
Labels:
afscheid,
de dood,
levenslust,
moeder,
nacht
dinsdag 25 oktober 2011
Uiltje
Oehoe
- riep de uil -
Ik ga een uiltje knappen
Oehoe -
En hij knapte
*knap*
Zichtbaar op
Linnie G.
Voor Rosalie, slaap lekker, moppie.
- riep de uil -
Ik ga een uiltje knappen
Oehoe -
En hij knapte
*knap*
Zichtbaar op
Linnie G.
Voor Rosalie, slaap lekker, moppie.
Labels:
knap,
kort gedicht,
uil,
uiltje knappen,
zichtbaar opknappen
dinsdag 11 oktober 2011
Storm
Voor Rosalie
"Er was een storm
't donderde over ons dorp
wij weggetrokken
weggetrokken
Ja, d'r was een stroom
donderend over ons dorp
wij weggetrokken
weggetrokken"
"Overal rommel
overal troep
daarom weggetrokken
weggetrokken
't Was funest
Bezem rolde over de grond
bladeren stoven in 't rond
Ja, 't was funest
voor ons spinnennest
Ons web kapot!
Wij schoten omhoog
weggetrokken kapotgeschrokken..."
"Zelfs de mieren
gierden uit alle kieren
en riepen in paniek:
Wie o wie waait weg
Kijk uit voor die vrouw
Daar bij die heg
Schaar je bij elkaar
Kruip hier en daar
wie o wie waait weg"
"De slang de slang
de tuinslang spoot
Een harde straal
tot in de goot...
De bezem bleef maar vegen
donderend over de grond"
"Alleen de slakken sloegen geen kreet
verschuilden zich achter de keet
En onder de schuurdeurspleet"
"Ja zo zijn slakken dan ook wel weer
Zij aanvaren hun lot als een timide heer"
"Het overkomt ons, sliste een slak,
en kroop in zijn huis weg - krak!"
"De kevers klaagden honderduit
Beschuldigden de wormen
van verraad en schavuit
Waarop de wormen
met stomheid geslagen
in hun onschuld mompelden:
Niets gezien, omdat wij niets zagen..."
"De vlinders vlogen vluchtig weg
Fladderend en onbewogen, zeg...
Een gepoetst niemandsland
achterlatend"
"Ja zo zijn vlinders ook wel weer:
ze vrolijken je op
en eenmaal weggewaaid
laten ze je onthutst achter
- fliederend met de winden mee"
"Ja, d'r was een storm
't donderde over ons dorp
wij weggetrokken
weggetrokken
Ja, d'r was een stroom
donderend over ons dorp
wij weggetrokken
weggetrokken"
"En die vrouw
met haar bezem
ze toonde geen berouw
wat een wezenloos wezen
Die vrouw, die vrouw, die verschrikkelijke vrouw...
ze maaide het hele grasveld om
Plukken gras vlogen in het rond"
"Er was een storm
't donderde over ons dorp
wij weggetrokken
weggetrokken
Ja, d'r was een stroom
donderend over ons dorp
wij weggetrokken
weggetrokken
Ons web, ons web
Ach en wee
t is weg ons web
Wij keren nimmer weer..."
#LinnieG.
"Er was een storm
't donderde over ons dorp
wij weggetrokken
weggetrokken
Ja, d'r was een stroom
donderend over ons dorp
wij weggetrokken
weggetrokken"
"Overal rommel
overal troep
daarom weggetrokken
weggetrokken
't Was funest
Bezem rolde over de grond
bladeren stoven in 't rond
Ja, 't was funest
voor ons spinnennest
Ons web kapot!
Wij schoten omhoog
weggetrokken kapotgeschrokken..."
"Zelfs de mieren
gierden uit alle kieren
en riepen in paniek:
Wie o wie waait weg
Kijk uit voor die vrouw
Daar bij die heg
Schaar je bij elkaar
Kruip hier en daar
wie o wie waait weg"
"De slang de slang
de tuinslang spoot
Een harde straal
tot in de goot...
De bezem bleef maar vegen
donderend over de grond"
"Alleen de slakken sloegen geen kreet
verschuilden zich achter de keet
En onder de schuurdeurspleet"
"Ja zo zijn slakken dan ook wel weer
Zij aanvaren hun lot als een timide heer"
"Het overkomt ons, sliste een slak,
en kroop in zijn huis weg - krak!"
"De kevers klaagden honderduit
Beschuldigden de wormen
van verraad en schavuit
Waarop de wormen
met stomheid geslagen
in hun onschuld mompelden:
Niets gezien, omdat wij niets zagen..."
"De vlinders vlogen vluchtig weg
Fladderend en onbewogen, zeg...
Een gepoetst niemandsland
achterlatend"
"Ja zo zijn vlinders ook wel weer:
ze vrolijken je op
en eenmaal weggewaaid
laten ze je onthutst achter
- fliederend met de winden mee"
"Ja, d'r was een storm
't donderde over ons dorp
wij weggetrokken
weggetrokken
Ja, d'r was een stroom
donderend over ons dorp
wij weggetrokken
weggetrokken"
"En die vrouw
met haar bezem
ze toonde geen berouw
wat een wezenloos wezen
Die vrouw, die vrouw, die verschrikkelijke vrouw...
ze maaide het hele grasveld om
Plukken gras vlogen in het rond"
"Er was een storm
't donderde over ons dorp
wij weggetrokken
weggetrokken
Ja, d'r was een stroom
donderend over ons dorp
wij weggetrokken
weggetrokken
Ons web, ons web
Ach en wee
t is weg ons web
Wij keren nimmer weer..."
#LinnieG.
Labels:
gedicht voor kinderen,
kevers,
kinderverhaaltje,
Linnie G.,
spinnen,
storm,
vlinders,
wormen
vrijdag 16 september 2011
Ochtenddauw
Ochtenddauw
En als de zon opkomt
In september
Vroeg glorend
Haar stralen
En mijn gezicht
voorzichtig
op de tast
Druppels vocht
Glinsteren op
De passiebloem
De blaadjes
Een zachte bries
Wegwuivend
Alsof ze fluisteren
'Heb geen verdriet'
Linnie G.
En als de zon opkomt
In september
Vroeg glorend
Haar stralen
En mijn gezicht
voorzichtig
op de tast
Druppels vocht
Glinsteren op
De passiebloem
De blaadjes
Een zachte bries
Wegwuivend
Alsof ze fluisteren
'Heb geen verdriet'
Linnie G.
Labels:
afscheid,
bries,
Ochtenddauw,
tast,
zon
Abonneren op:
Posts (Atom)
