Bevlogen - aarzelend,
Veranderend - behoudend,
Wat jij ook doet,
Waar jij ook naar verlangt,
In je hart, weet: ik doe het GOED
Ook al hoor je soms geen weerklank
Blijf je-zelf trouw
Volg je eigen pad
Je eigen weg kent vele medestanders
Die maar al te graag
Een eindje met je oplopen
(Weet: vrije geesten gaan hun eigen weg
En ontmoeten elkaar onderweg, naar hun doel)
Dit gedicht schreef ik in december 2010 voor Bastiaan Gietema,
omdat ik zijn aarzelingen en bespiegelingen herkende.
maandag 10 januari 2011
dinsdag 30 november 2010
Het paard
Mijn dochter van bijna 4 jaar wil niets weten van de Sint.
En ook niet van zwarte piet. Hoe lollig die ook kan zijn. Al valt-ie in het water om een glimlach te ontlokken aan haar gezicht.
Nee, zij wil de goedheiligman en zijn gevolg het liefst op een veilige afstand houden.
Dus een in real life ontmoeting? Niet aan haar besteed.
Ook het schoentje zetten is een heikel punt. Na flink wat overtuigingskracht ertegen aan gegooid te hebben - "Nee, zwarte piet komt echt niet binnen, die gooit het pakje door de brievenbus" - en - "Nee, Sint blijft gewoon buiten staan, die kan toch niet met paard en al door de voordeur om iets in je laarsje te stoppen", heeft ze vanavond dan toch een wortel voor de schimmel in haar schoen gedaan.
Inmiddels heb ik de wortel weer in de groentenla teruggestopt. Heel verstandig.
En heel anders dan vorig jaar.
Toen haalde ik het in mijn hoofd om er een stuk uit te bijten, naast haar schoentje te leggen, met wat gras. Om de volgende ochtend met een enthousiast gilletje tegen haar te zeggen: "Hé kijk, het paard van Sinterklaas is geweest! Ik denk dat-ie teveel worteltjes gegeten heeft vannacht, want zie, niet alles is op..."
En ook niet van zwarte piet. Hoe lollig die ook kan zijn. Al valt-ie in het water om een glimlach te ontlokken aan haar gezicht.
Nee, zij wil de goedheiligman en zijn gevolg het liefst op een veilige afstand houden.
Dus een in real life ontmoeting? Niet aan haar besteed.
Ook het schoentje zetten is een heikel punt. Na flink wat overtuigingskracht ertegen aan gegooid te hebben - "Nee, zwarte piet komt echt niet binnen, die gooit het pakje door de brievenbus" - en - "Nee, Sint blijft gewoon buiten staan, die kan toch niet met paard en al door de voordeur om iets in je laarsje te stoppen", heeft ze vanavond dan toch een wortel voor de schimmel in haar schoen gedaan.
Inmiddels heb ik de wortel weer in de groentenla teruggestopt. Heel verstandig.
En heel anders dan vorig jaar.
Toen haalde ik het in mijn hoofd om er een stuk uit te bijten, naast haar schoentje te leggen, met wat gras. Om de volgende ochtend met een enthousiast gilletje tegen haar te zeggen: "Hé kijk, het paard van Sinterklaas is geweest! Ik denk dat-ie teveel worteltjes gegeten heeft vannacht, want zie, niet alles is op..."
woensdag 27 oktober 2010
Doorbraak
Mistig schimmig
druppels vol vocht
verzameld in het gras
ik fiets naar mijn werk
langs bedrijven
waar voorheen bedrijvigheid was
langs riet
fluisterend
problemen
wegwuivend
mijn zesde zintuig
opent zich
ziet en verschiet
van alle opgehouden hoop
om enorme kantoorpanden
omhoog te houden
als een glimlach
geforceerd
regen langs mijn wangen
wind blaast wanhoop weg
grauw en grijs
t is nog even wachten
op de doorbraak
van de zon
druppels vol vocht
verzameld in het gras
ik fiets naar mijn werk
langs bedrijven
waar voorheen bedrijvigheid was
langs riet
fluisterend
problemen
wegwuivend
mijn zesde zintuig
opent zich
ziet en verschiet
van alle opgehouden hoop
om enorme kantoorpanden
omhoog te houden
als een glimlach
geforceerd
regen langs mijn wangen
wind blaast wanhoop weg
grauw en grijs
t is nog even wachten
op de doorbraak
van de zon
zaterdag 16 oktober 2010
Zie je me? Ik besta
Als je deze dagen nog niet op FaceBook, LinkedIn, Twitter zit, ben je een loser.
Tenminste, als ik tweeps van Twitter en andere aanhangers van FB en LI mag geloven. En voor leeftijdgenoten is het not done om nog op Hyves te zitten, dat niveau moet je toch al ontgroeid zijn. Die boodschap bleek overigens afgelopen week ook bij Mark Rutte door te dringen.
Het lijkt erop dat iedereen, inclusief ikzelf, geïnfecteerd is met het zichtbaarheidsvirus. Als je maar aan je personal branding werkt, en zorgt dat je overal te volgen bent. "Zie je me? Ik besta." Of, zoals ik afgelopen week al meldde: "Ik twitter, dus ik besta."
Ik vind het wel leuk, al die Social Media -mogelijkheden, maar ik heb één ding met mezelf afgesproken. Vind ik het niet meer leuk, of gaat het ten koste van mijn real life sociale leven, dan is de keuze snel gemaakt.
Hé, mijn dochter roept me.
Allemaal een fijn weekend.
En tot tweets, links, FB-s, mails.
Of beter nog: tot ziens!
Tenminste, als ik tweeps van Twitter en andere aanhangers van FB en LI mag geloven. En voor leeftijdgenoten is het not done om nog op Hyves te zitten, dat niveau moet je toch al ontgroeid zijn. Die boodschap bleek overigens afgelopen week ook bij Mark Rutte door te dringen.
Het lijkt erop dat iedereen, inclusief ikzelf, geïnfecteerd is met het zichtbaarheidsvirus. Als je maar aan je personal branding werkt, en zorgt dat je overal te volgen bent. "Zie je me? Ik besta." Of, zoals ik afgelopen week al meldde: "Ik twitter, dus ik besta."
Ik vind het wel leuk, al die Social Media -mogelijkheden, maar ik heb één ding met mezelf afgesproken. Vind ik het niet meer leuk, of gaat het ten koste van mijn real life sociale leven, dan is de keuze snel gemaakt.
Hé, mijn dochter roept me.
Allemaal een fijn weekend.
En tot tweets, links, FB-s, mails.
Of beter nog: tot ziens!
donderdag 30 september 2010
Spagaat
Het belooft wat, dat nieuwe kabinet. Met gedoogsteun.
Flink snijden. Stevig bezuinigen.
Als ik de kersverse plannen mag geloven, wordt het lastig, voor een heleboel mensen. Neem de kinderopvang. In mijn vriendenclubje en in mijn familie nu al veel besproken.
Mijn broer is van de weersomstuit de kinderen nog maar even een dag extra weg gaan zetten. Of het uit ballorigheid is, weet ik niet. Hij sneerde daarna: "Nu kan het nog, straks wordt het te duur."
Ik vraag me af hoe het financiële plaatje er straks uitziet voor ons gezinnetje.
Begrijp me niet verkeerd, ik klaag niet: dat wij een bankrekening hebben, geeft al aan dat we bij de elite horen, wereldwijd gezien.
Maar hoe zijn alle bezuinigingen straks te rijmen met:
1. stimuleer nog meer vrouwen de arbeidsmarkt te betreden
2. zorg dat meer (hoogopgeleide) vrouwen op hogere posities komen (in het bedrijfsleven)
3. zorg dat vrouwen meer kinderen baren (liefst meer dan twee).
Deze drie punten vindt 'de politiek' belangrijk, maar ik vraag me af in welke volgorde. En hoe ze met elkaar te combineren zijn.
Los van het feit dat vrouwen geneigd zijn om alles op alle gebieden goed, nee wat schrijf ik, perfect te willen regelen. Thuis, op het werk, en in de 'vrije tijd'. Ook zo'n utopie. Dat gaat niet. Ik spreek uit eigen ervaring (en ja, ik ben ook zo'n controlefreak).
Maar met de bezuinigingen in aantocht, en de Sint nog lang niet, vrees ik dat veel anderhalf-verdieners drastische maatregelen moeten nemen. Want snijden in de kinderopvang, dat lijkt mij killing genoeg voor al die vrouwen die al die ballen thuis, op het werk en oja, in hun sociale leven hoog ('moeten') houden.
Vrouwen 'en masse' in een spagaat?
Flink snijden. Stevig bezuinigen.
Als ik de kersverse plannen mag geloven, wordt het lastig, voor een heleboel mensen. Neem de kinderopvang. In mijn vriendenclubje en in mijn familie nu al veel besproken.
Mijn broer is van de weersomstuit de kinderen nog maar even een dag extra weg gaan zetten. Of het uit ballorigheid is, weet ik niet. Hij sneerde daarna: "Nu kan het nog, straks wordt het te duur."
Ik vraag me af hoe het financiële plaatje er straks uitziet voor ons gezinnetje.
Begrijp me niet verkeerd, ik klaag niet: dat wij een bankrekening hebben, geeft al aan dat we bij de elite horen, wereldwijd gezien.
Maar hoe zijn alle bezuinigingen straks te rijmen met:
1. stimuleer nog meer vrouwen de arbeidsmarkt te betreden
2. zorg dat meer (hoogopgeleide) vrouwen op hogere posities komen (in het bedrijfsleven)
3. zorg dat vrouwen meer kinderen baren (liefst meer dan twee).
Deze drie punten vindt 'de politiek' belangrijk, maar ik vraag me af in welke volgorde. En hoe ze met elkaar te combineren zijn.
Los van het feit dat vrouwen geneigd zijn om alles op alle gebieden goed, nee wat schrijf ik, perfect te willen regelen. Thuis, op het werk, en in de 'vrije tijd'. Ook zo'n utopie. Dat gaat niet. Ik spreek uit eigen ervaring (en ja, ik ben ook zo'n controlefreak).
Maar met de bezuinigingen in aantocht, en de Sint nog lang niet, vrees ik dat veel anderhalf-verdieners drastische maatregelen moeten nemen. Want snijden in de kinderopvang, dat lijkt mij killing genoeg voor al die vrouwen die al die ballen thuis, op het werk en oja, in hun sociale leven hoog ('moeten') houden.
Vrouwen 'en masse' in een spagaat?
maandag 6 september 2010
Kekke Nalden
Zoevend naar mijn emailadres stuitte ik op Naldens nieuwste ontdekkingen.
Deze in ons kikkerlandje wereldberoemde weblogger staarde mij olijk onder een rood kek petje aan, mij manend om me te abonneren op een spectaculaire nieuwsbrief met dito ontwikkelingen, die ik toch zeker niet zou mogen missen.
Ik ontmoette Nalden dit voorjaar tijdens een workshop in Amsterdam en alleen zijn aanwezigheid deed de zaal van sociaal netwerkende ondernemers gonzen. Hij was immers het Grote Voorbeeld, hoe het allemaal moest. Vragen vol verwachting uit de zoemende zaal. Ja, bloggen was zijn leven. En nee, zijn identiteit bleef strikt geheim. En ja, natuurlijk koos hij zelf waar hij over wilde schrijven op zijn blog. Maar als hij de snelste auto van de wereld mocht uitproberen, zou hij daar ook over schrijven.
Ik twitterde tijdens zijn toespraakje al dat hij best commercieel was, maar alla, met een kwinkslag. The new establishment, zal ik maar zeggen.
Nu vijf maanden later heeft de kekke jongeman inmiddels zijn ritje in de milieuvriendelijkste kilometervreter mogen beleven, als ik zijn laatste update op het web mag geloven. Nalden die voorheen altijd zijn eigen weg bewandelde en zelf wel bepaalde waar hij over schreef, blijkt gewoonweg ingekocht te zijn door een machtig netwerkje.
In huis-aan-huisbladen-taal: Nalden is de vleesgeworden advertorial. Blijkt dan toch alles te koop te zijn...
Deze in ons kikkerlandje wereldberoemde weblogger staarde mij olijk onder een rood kek petje aan, mij manend om me te abonneren op een spectaculaire nieuwsbrief met dito ontwikkelingen, die ik toch zeker niet zou mogen missen.
Ik ontmoette Nalden dit voorjaar tijdens een workshop in Amsterdam en alleen zijn aanwezigheid deed de zaal van sociaal netwerkende ondernemers gonzen. Hij was immers het Grote Voorbeeld, hoe het allemaal moest. Vragen vol verwachting uit de zoemende zaal. Ja, bloggen was zijn leven. En nee, zijn identiteit bleef strikt geheim. En ja, natuurlijk koos hij zelf waar hij over wilde schrijven op zijn blog. Maar als hij de snelste auto van de wereld mocht uitproberen, zou hij daar ook over schrijven.
Ik twitterde tijdens zijn toespraakje al dat hij best commercieel was, maar alla, met een kwinkslag. The new establishment, zal ik maar zeggen.
Nu vijf maanden later heeft de kekke jongeman inmiddels zijn ritje in de milieuvriendelijkste kilometervreter mogen beleven, als ik zijn laatste update op het web mag geloven. Nalden die voorheen altijd zijn eigen weg bewandelde en zelf wel bepaalde waar hij over schreef, blijkt gewoonweg ingekocht te zijn door een machtig netwerkje.
In huis-aan-huisbladen-taal: Nalden is de vleesgeworden advertorial. Blijkt dan toch alles te koop te zijn...
maandag 16 augustus 2010
Pure verbeelding
Twedding is al weer een week of wat het nieuwste dat de nieuwe media te bieden hebben.
Man (@man) ziet intelligente schoonheid passeren op de boulevard en twittert zijn tweeps dat hij haar aanbidt. "Maar wieowie kent haar en brengt mij met haar in cont@ct?!? #durftevragen"
Via een RT, een vriendin van een andere tweep volgt een drietal pics met de vraag: "Heej, @man, Bedoel je deze @schoonheid, of @brutaaltje of was het deze @serieuzesexgodin ?"
"Nee", tweet @man dan, het was @hgpgldvrw en ik wil haar graag irl zien asap..."
Uiteindelijk na wat heen-en-weer-getweet en voorzichtig aftasten treffen @man en @hgpgldvrw elkaar. "Liefde op t eerste gezicht!" kwetteren ze vrolijk aan hun volgers. Al gauw twitteren de tortelduifjes dat ze gaan trouwen, via twitter: de eerste twedding is een feit.
Het spreekt tot de verbeelding inderdaad. Een eerste ontmoeting via twitter, romantisch aanzoek via twitter, en t jawoord via twitter...
Pure verbeelding, ik kan er over twitteren of ik schrijf erover op mijn blog.
Twitteraar Christina Curry kan die twedding-primeur overigens op haar buik schrijven. En ik vraag me af hoe #sexyengewild je bent als je zo'n enorme plakplaat op je onderbeen laat zetten en of je daar een @man mee aantweept. Maar ook dat gaat over pure imagination, als ik haar indrukwekkende inktvlek mag geloven.
Man (@man) ziet intelligente schoonheid passeren op de boulevard en twittert zijn tweeps dat hij haar aanbidt. "Maar wieowie kent haar en brengt mij met haar in cont@ct?!? #durftevragen"
Via een RT, een vriendin van een andere tweep volgt een drietal pics met de vraag: "Heej, @man, Bedoel je deze @schoonheid, of @brutaaltje of was het deze @serieuzesexgodin ?"
"Nee", tweet @man dan, het was @hgpgldvrw en ik wil haar graag irl zien asap..."
Uiteindelijk na wat heen-en-weer-getweet en voorzichtig aftasten treffen @man en @hgpgldvrw elkaar. "Liefde op t eerste gezicht!" kwetteren ze vrolijk aan hun volgers. Al gauw twitteren de tortelduifjes dat ze gaan trouwen, via twitter: de eerste twedding is een feit.
Het spreekt tot de verbeelding inderdaad. Een eerste ontmoeting via twitter, romantisch aanzoek via twitter, en t jawoord via twitter...
Pure verbeelding, ik kan er over twitteren of ik schrijf erover op mijn blog.
Twitteraar Christina Curry kan die twedding-primeur overigens op haar buik schrijven. En ik vraag me af hoe #sexyengewild je bent als je zo'n enorme plakplaat op je onderbeen laat zetten en of je daar een @man mee aantweept. Maar ook dat gaat over pure imagination, als ik haar indrukwekkende inktvlek mag geloven.
Abonneren op:
Posts (Atom)
